peki anne

abim: anne
annem: efendim? 
abim: çok yağlı olmuş. 
annem: yemek bulduğuna dua et. 
abim: eleştirileri kendini geliştirmen için birer fırsat olarak gör. bunları yapıcı olarak almalısın. 
annem: ben daha fazla gelişmicem bundan sonra. 
abim: bu şekilde seninle daha ne kadar çalışabiliriz bilemiyorum. 
annem: yaa çektir git

annem: gelip baksana 
ben: hayır anne
annem: ya bakar mısın 
ben: merak etmiyorum 
annem: lütfen 
ben: istemiyorum
annem: ya bir bak belki beğencen 
ben: ay istemiyorum diyorum 
annem: iyi küstüm 
ben: çok da tınn 
annem: ahlaksız 
ben: o niye 
annem: annenim ben senin 
ben: klipteki yakışıklıya bakmadım diye küsüyorsun??

bu sabah annem balkona doğru uçmakta olan kargayı “şanslı otur, hayır şanslı! hayır! otur!” tonunda “hayır!” diyerek yaklaşmaması yönünde eğitmeyi denedi.

annem: ya tacımı kırcaksın bırak
ben: tacın mı?? 
annem: bir kere taktın mı şu tacı 
ben: hmm evet bir kere 
annem: olabilir bu işler gecekondu gibidir. 
ben: ne? 
annem: evi yaparsın orada beş sene oturduktan sonra arazi senin olur. ben de bu tacı beş defadan fazla taktım yani artık benim.

ben: kuzey koreli lee jin gyu üzerine kadın resmi çizili olan kocaman bir yastığa aşık olup onunla evlenmiş. 
annem: bir yerde herkes yastığıyla evlidir yalnız. 
ben: ne demek istedin?!?!?!

yüzüne çok pudra sürmüşsün, suratın koyu pembe, boynun beyaz, saçının bir tarafı yeşil, bir tarafı sarı, patchwork gibisin.

“

—

annem

annem: sütlaç yaptım 
ben: hı ne güzel 
annem: şimdi bunları dolaba koymam lazım ama birisi dolabın önünde oturuyor 
ben: sütlaçlar birisinin umurunda değilmiş bil bakalım hangisinin? 
annem: umur kalk ordan 
ben: ....

annem: çöplerinin arasında 5tl buldum 
ben: AAAAAAA NERDEEEE 
annem: çöplerinin içinde 
ben: çöp kutusunda? 
annem: hayır buraya biriktirdiiğin çöplerin içinde 
ben: onlar çöp değil ya ben o 5tl'yi bulup sevinirdim 
annem: yine sevindin??

yoga yaparken şavasana‘da beş dakika kalınca annem gelip “kalk yerine yat” dedi.

annem az evvel ne kadar domates ne kadar salatalık alması gerektiğini soran apartman görevlisine “kafana göre takıl işte” dedi.

ben: napıyorsun 
annem: neyi napıyorum 
ben: mutfakta napıyorsun 
annem: yemek yapıyorum 
ben: hayır ne yapıyorsun 
annem: şimdi mi 
ben: anne?? ne kızartıyorsun?? 
annem: ya şey yemeğin patatesini kızartı- 
ben: ben de istiyorum 
annem: ney 
ben: ben de istiyorum patates 
annem: patates üç taneydi 
ben: hep üç tane mi alıyorsun 
annem: sen hep sonuna denk geliyorsun

annem: napıcaksın bugün? 
ben: yooga 
annem: hava güzel çıksana dışarı 
ben: şampuan almaya gidicem 
annem: haaa doğru o bütün gününü alır zaten. sakın başkasına söz verme annecim.

ben: markete gidiyorum bir şey istiyor musun? 
annem: yok 
ben: kendime dondurma alıcam eğer istiyorsan şimdi söyle benimkinden isteme ve parasını ver 
annem: yuh. inanmıyorum ya. utanmasan kendininkinin parasını da bana ödetceksin 
ben: ee evet esas maksat oydu??

ben: ya bu çok yağlı 
annem: yağlı değil o ısıtırken su kattım yağ değil yani su 
ben: eeö pişmiş aşa su katılmaz? 
annem: öyle değil o şey mesela nerdeyse pişmiş olan yemeğe soğuk su katılmaz o yüzden pişmiş aşa soğuk su katılmaz derler 
ben: hayır öyle demezler? 
annem: evet öyle derler. pişmiş aşa soğuk su katılmaz anlamında derler onu. 
ben: pişmiş aşa soğuk su katılmaz demek isteselerdi pişmiş aşa soğuk su katılmaz derlerdi?????

ben: anne 
annem: efendim 
ben: bunu bitiremicem buraya bırakıyorum sonra yerim 
annem: tamam 
ben: anne 
annem: efendim
ben: bu bir yalan biliyorsun dimi? 
annem: evet. evet biliyorum.